D9 – III

Deu recuelh ETHs per Remesi BOY Arrés. Shens nada suspresa, ne contrapassèi pas arrés. La flor deu D9 ne landereja pas lo dia. Be tribalha, seduda darrèr oloecrans de linhas. Sovent que m’estancavi davant ua muralha de veire entà l’espiar. Era, ne’m calculava pas. Qu’èra a har causas importantas probable. N’èi tostemps pas comprés çò … Lire la suite de D9 – III

D9 – II

Deu recuelh ETHs per Remesi BOY Que’t vedoi ad aqueth moment. Qu’èras en maishant estat tanben. Tota agorrupida, qu’èras jaçada per las lordèras. Lo ton còs lusent que’m gahè l’uelh de tira. Que semblavas ua enluada. Au contra de çò que’m pensavi, lo whisky ne se’n podè pas de mei. B’èras reau e viva ! … Lire la suite de D9 – II

D9

Per Remesi BOY Tròç d'ua novèla deu recuelh a l'escritura : ETHS. Beati pauperes spiritu o ua coneria atau. Qu’estós lo sordeish qui m’aparí, mes la mea vita que merdejava dejà abans que m’esmotèssis. Lo quite ser abans de t’encontrar, que m’aprestavi com de costuma entà anar au malh. N’èra pas deus arradents segur, d’aulhors … Lire la suite de D9

Dēlas’atā

Per Remesi BOY La marca aquiu sus l’arbo, n’i èra pas quan i èm passats aqueste matin, çò qui chepicava beròi los mens amics quan ne’s harén pas paur dab las lors ombras de costuma. Eardic sustot que pareishè d’estar lo mei espaumat. Petrificat davant lo signe, ne se’n podè pas mei virar. Be sabè … Lire la suite de Dēlas’atā

Las botas d’Aigaviva-Epilògue (1èra partida)

Per Remesi BOY Darrèr lo son burèu, l’òmi deu peu blanc qu’esperava. La fin que s’apressava, que sentiva a pujar la pression. Qu’avèva los tempes qui trucavan un ritme descabestrat. Que’us se massè entà’s solaciar, mes non n’i avèva pas arren qu’i hasossi. Qu’avèva lo cervèth en ebullicion e briga d’aiga tà’u negar. Qu’avèva alcoòl, … Lire la suite de Las botas d’Aigaviva-Epilògue (1èra partida)

Las botas d’Aigaviva (VII)

Per Remesi BOY Ana qu'obrí los uelhs dab lo sentit desagradiu d'aver hèit un pantaish. Ne’s brembava pas precís deus elements qui'u compausavan, mes qu'i èra totun. Capbaishada e croishida, que caminava peu miliard de versions d'era medisha. Totas alinhadas a la coda-l'i-sèga. Que pareishèvan d'anar d’arreculas, oprimidas peu pes de la lor fatiga. Silenciosas … Lire la suite de Las botas d’Aigaviva (VII)