Per Diu Negre

Tau Diari

Adèptes e Adèptas deu Diu Negre, ahuecats e ahuecadas deu vueit creator, lo Collectiu que s’i torna per las paginas deu Diari entà’vs parlar de Dmitry Glukhovsky e de l’òbra soa : Metro. Uei, que’ns vam interessar mei precisament au Metro 2034, lo dusau tòmi de la trilogia. Un roman au parat deu quau e vam deishar Artyom e la VDNKh au lor triomfe e seguir lo Brigadièr e las soas benalejas.

En efèit, de l’auta part deu Metrò, los poblans de la Sevastopolskaya , ua estacion de las isoladas, que s’i hèn tà susvíver contra ua mutanada. Urós, un òmi que’s quilha de cap ad aquera miaça : Lo Brigadièr.

Au començar de l’istòria que ns’ei presentat com un estrangèr trobat peus tunèls de la Sevastopolskaya  quan i errava, amnesic. Mes, hèra de d’òra, que ns’avisam que coneishem dejà aqueth personatge. Lo son biaish d’estar, per aver cambiat, que’ns bremba quauquarrés : Hunter ! Mes òc, brembatz-ve ! L’òmi qui hidè au joen Artyom la mission d’anar a Polis, ne tornèssi pas. Ne tornè pas Hunter e Artyom que tienó la soa promessa. Dmitry Glukhovsky que causí donc de cambiar d’eròi tau son dusau roman. Un eròi tot diferent d’Artyom. .

L’istòria que s’obreish sus la defensa furiosa de l’estacion. Hunter qu’ei au mei pres de l’enemic, capdavant. Tots amassa, que s’i escaden a contrar l’ataca, mes que s’i tornarà la mutanada ; que s’i torna tostemps. Tanlèu lo començar deu roman, que comprenem que l’estacion qu’ei au punt de càder. La Sevastopolskaya, per aver un interés estrategic deus màgers peu Metrò (que produseish la màger part de l’energia que consumeish), ne receb pas mei l’ajuda de la Hansa – principaument liuraments d’armas e municions. Lo morau qu’ei au mei baish e la despareishuda d’un grop de davantalèrs, enviat peus tunèls tà compréner çò qui’s passava, ne hè pas sonque ennegrir l’aviéner de l’estacion. Despoderada, aquesta que causeish de tornar enviar un navèth grop peus tunèls ; la ligason dab las estacions de la Hansa qu’ei vitau. Hunter que’s pòrta entà n’estar, seguit per Nikolaï Ivanovitch, chafrat Homère – qui ved lo purmèr com l’eròi qu’avèva de manca entà la soa epopèia – e lo joen Ahmed. Lèu, aqueth grop que va arcuélher Sachà, ua adolescenta horabandida de la soa estacion dab lo pair e qui errava dinc ara peus tunèls. Tot aqueth monde que va ensajar de passar enlà deus gahatèrs e de rejúnher la Hansa. Mes au Metrò, arren n’ei simpla : los viatges, quan seràn bracs, que son calvaris. Los eròis, ne son pas. Las gojatas qu’i susviven com pòden e los poètas que s’i perden los lors Ulissi e Penelòpa.

Aqueth dusau roman, com ua pausa enter duas benalejas d’Artyom, qu’ei lo parat tà l’autor que ns’ensenhar mei la realitat deu Metrò. Qu’i encontram dangèrs, vertat, sovent de mau explicar d’aulhors, mes la màger part deu raconte que’s balha a véder l’estat de l’Umanitat de rèsta. E los tres personatges màgers, Hunter, Homère e Sachà, que representant respectivament un biaish de solucionar la soa decadéncia : la purificacion, l’espèr e lo pragmatisme. Atau, la question que’ns pausa l’autor : qué har de cap a ua Umanitat qui desapareish ?

Votre commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l’aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google

Vous commentez à l’aide de votre compte Google. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l’aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l’aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s