Per Nicolau Granier

L’endeman, lu Marçau s’esvelhet dabora. Aimava plan los mandins. A l’encontrari daus sers que li fasián far de las crisis d’angoissa, los mandins eran totjorn plen de promessas per la jornada que començava.

Entau, dau temps que lu cafè era a colar, eu se decidet de ‘nar trobar los vesins. L’òme era segurament desjà a gratar dins son vargier, que l’i fasiá venir daus legumes de tot semen. Quò era ‘na curiositat tota quela diversitat … Mas aüei, n’i aviá pas de jardinier dins lu vargier d’a costat … Mai, los contravents eran barrats e pas un buch ne podiá s’auvir. Lu fogier pareissiá mòrt. Quò era lu prumier còp despuei que demoravan aquí que lu Marçau vesiá un tau fenomène … Meitat inquiet, meitat curiós, eu lambet la barradissa.

Eu ne botet pas gaire de temps a far lu torn de la maison. D’efiech, quò era ‘na basticòla banala de lotejadís que sos proprietaris n’avián pas degut beucòp manlevar per fin de la paiar. N’i aviá quitament pas de garatge ; solament un pitit acelat de vargier de meschanta qualitat.

Lu Marçau tustet au contravent pro fòrt per estre auvit : p’una responsa … Tornet eissaiar : totjorn ren … Adonc, eu ‘net de l’autre costat e faguet virar lu pitit robinet que serviá d’arrosar. L’aiga que ne’n gisclet li venguet molhar sas pantoflas.

« Estranh … Se que mainatja tot e qu’es si talament chen aveque sos sòus, eu ne siriá pas partit quauques jorns sens  »restar l’aiga … se penset lu Marçau. L’i a forçadament un pitit chause que ne comprene pas … ».

Tot d’un còp, un sensacion esritjosa li faguet levar la testa e agachar a l’entorn de se. Eu ne’n aguet coma una tustada a la peitrina : l’autras maisons semblavan tan voidas coma quela-qui …

Sumsit, eu surtiguet dau vargier a la galòpa e corguet quauques metres sur lu betum. Quò n’era pas de creire : tota la ruá era deserta ! L’i aviá ben d’enguera quauquas veituras sur los trepadors mas totas las maisons eran barradas. Lu caire semblava abandonat. Quò era parier coma dins los filmes catastrofes americans, a la diferéncia que p’una piada de tremblament, d’inondacion o de quauqua ren mai ne podiá se veire.

De mai en mai espaventat, sens tròp sapcher perqué, lu Marçau penguet lu fugir e tornet viste en quò seu ente eu se trapet de barrar pòrta e contravents en credant :

« Clamença ! Clamença ! Vaque viste !  L’i quauqua ren de pas normau que se passa defòra !

Au còp durmilhosa e esfodida, sa femna ‘ribet tant que tant.

Qué i a-quò ?! Qué se passa ?! Te ses …
Ne’n sai d’engueras ren, la copet lu Marçau. Mas lu quartier es voide ! Vòle dire … n’i a pus degun ! Mas degun, degun ! Totas las maisons son barradas !
De qué … mas mas … Quò es Diumenc e quò es set oras de l’enmatin ! Innoncent que tu ses ! Quò es pas n’ora per aital credar ! Ai cregut que i aviá quauqua ren de seriós ! Tu ses vertadierament …
– Non, non ! Tu ne comprenes pas ! Sicla-te qui ! Vau ‘luchar la telé. Ilhs nos dirán ben çò que se passa … »

Sens atendre, lu Marçau ‘poiet sur lu boton de la television e metet la chadena d’informacions de contunha. D’avesat, quò n’era pas la qu’aimava lu mielhs per çò que quò disiá tot lu temps la mesma chausa mas, emb l’urgéncia de la situacion, quò n’era pas lu moment d’estre amonlat.
Un beu « PAS DE SENHAU » s’afichet quasi d’abòrd sur l’ecran negre … Chamjet de chadena : totjorn lu beu « PAS DE SENHAU ». Una tresesma benleu : parier !

« Quò es segurament l’antena sur la teulada qu’a remudat … Sem partits un bel bocin de temps, sabes …, comencet de dire la Clamença mas, en vesent los uelhs que li faguet petar son òme, ‘la aponguet :
Bon … Vai querre lo vielh pòste de radió dins lo celier … dins la dobtança … Anem botar 103.5, que l’estacion emet tot lo temps. »
E lu Marçau entau faguet.

La recepcion era meschanta mas, fòrça de tortoirar l’antena, eu ‘ribet finalament a captar quauqua ren de clar :

 » … rá pas lo delai d’evacuacion será considerada coma perduda mai contaminada. Bona chança a tots … … … Messatge dau 11 de julhet 2020, emetut despuei lo locau França Blu d’a Lemòtges : los abitants dau Lemosin an d’aicianta deman, 11 de julhet 2020, a 8 oras de l’enser, per evacuar lor lotjament. Daus veïcules militars esperan despuei queste mandin davant chasca gara de chasca comuna. Tota persona que ne respiechará pas lo delai d’evacuacion será considerada coma perduda mai contaminada. Bona chança a tots … … … Messatge dau 11 de julhet 2020, emetut despuei lo loc …  »

Lu Marçau baisset lu son dau pòste e se siclet sur un fautuelh. Quò era lu 20 de julhèt, aüei. Lu delai que parlava la votz era mai que passat … La Clamença era totjorn dempiès au mieg dau salon, muda … Tots dos semblavan de las estatuas, tant immobiles coma silenciós … Qué pensar ? Ilhs ne’n sabián ren … Qué far ? Mesma responsa … Ilhs n’avián jamai rencontrat entau ‘na situacion.

« Atend-te !, s’escredet tot d’un còp lu Marçau en se levar d’un lanç. Quò me remembra un afar qu’ai vut en … Resta quí ! Ieu tòrne d’abòrd ! ».

Puei eu corguet dins l’entrada e surtiguet.

Eu tornet quasi còp-sec emb un jornau a la man.

« Visa-me quò ! Ilhs ne’n parlen dins queu journau ! Aquí ! Qu’es lu que n’am ‘chaptat lu prumier jorn de nòstras vacanças ! N’i a tres setmanas de quò ! Sicla-te e visa ! »

Lu Marçau tiret ‘na chiera darrier sa femna e li balhet lu jornau. D’enguera chucada, quela-qui se siclet e legisset machinalament l’article. Una vetz … Doas vetz … Quò ne’n fuguet tròp per ela : ‘la laisset chaire lu papier e anet s’esvanlar sur lu canapè … Lu Marçau ‘net s’agroar a son costat e li prenguet la man.

« Te’n fasas-pas, mon pitit, nos tiraram de queu bazar … I’ sai coma te … Tot ‘nirá bien, tu veiràs … »

Sur lu sòu, lu jornau chafruelhat laissava pareitre una fòto mai un pitit texte de quauquas linhas :
 » Lo dissabte 27 de junh. Una explosion dins una usina farmaceutica dau Peiregòrd Blanc auriá fach una victima mai un diesenat de personas contaminadas. Quelas-qui semblan aver contractat una malàudia neurodegenerativa que l’evolucion es subre-rapida. Los pronostics vitaus son engatjats. Maugrat tot, las autoritats (que vòlen eschivar una epidèmia) an plaçat los malaudes en quarantena a l’ospitau de Peiregús. Per lo moment, p’una risca per la santat publica es de cranher.  »

 

Votre commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l’aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google

Vous commentez à l’aide de votre compte Google. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l’aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l’aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s