D9

Per Remesi BOY

Tròç d’ua novèla deu recuelh a l’escritura : ETHS.

Beati pauperes spiritu o ua coneria atau.

Qu’estós lo sordeish qui m’aparí, mes la mea vita que merdejava dejà abans que m’esmotèssis. Lo quite ser abans de t’encontrar, que m’aprestavi com de costuma entà anar au malh. N’èra pas deus arradents segur, d’aulhors n’èram pas sonque ua punhada enqüèra a’u se pelar : los manuaus com nse chafravan. Que me’n tusti !

Com cada ser, lo St¨n que’m trucava la pòrta com s’èri shord. Que m’uglava qu’aví a’m mudar se ne’m volí pas pelar lo camin solet. Que’s pensava indispensable probable a la mea bona umor. En tot cas, cada ser, tanlèu lo caumàs acaçat que’s vienè hrochar a la mea pòrta com s’èra de jo. E quan l’obrivi, que m’arcuelhè tostemps dab la medisha frasa, dita suu medish ton, tostemps en bedossar : As pas arrosat la contra-set ? Ne la s’avè pas jamei, eth, la contra-set, tostemps a shucar quauquarren. Lo St¨n n’avè pas hèit los dòmas, segur, mes que’m hasè companhia. Abans tu, qu’èra lo sol a’m sofrir.

Qu’anèm tots dus au punt d’accès exterior deu dòma : ua passaderassa en fòrma de horat. Suu camin qu’ensalopim com costuma las nostas associadas qui’ns deishèn. Per eras n’èram pas investiments pro interessants. Dab lo St¨n que parlèm deu malh tanben, de çò qu’avèm a har aquera nueit, de las cagadas qu’avèm a’s pelar sustot. Quan tribalhas tà :gr ¦t-c que tòcas mes quin merdar ! Que sortim deu D9 dab collègas e que’ns tirèm cadun dab lo noste clèish.

Qu’arribèi lo darrèr au men pòste, a la bòrdandrò 139. Com de costuma lo St¨n que m’avè deishat cinc minutas abans entà rejúnher la 138. Qu’èram las darrèras duas unitats de produccion de la linha. Be n’èra grandós lo collèga ! Pr’amor, enlà qu’i avè un clòt eishuc qui estó peu dit lo Peugue. Eth, que l’aperava la ragana. Per eth, que l’estava plan aqueth chafre. Que’u brembava probable la henuda qu’avè devath lo nas e qui cagava tantas conerias. Ua mina de familha. Per jo, qu’èra un clòt tot dèishas shens nada importància. Un punt mei escur per la nueit. Ua aulor hastiau peu demiei de las autas. Ne m’interessava pas mei. D’ara enlà, Tanlèu arribat que picavi lo còdi setmanèr e que passavi la pòrta deu men obrèr. Aquí, l’andrò 14 113 que m’arcuelhè com lo pompaire lo curatripas. Cada nueit, que’m hasè lo son rapòrt de la situacion : lo nombre deus andròs en pè de tribalhar, l’estat de las lutz, los domaus hèits au sistèma de defensa. Qu’i avè pèrdas cada ser. Lo dia, la calorassa que cremava los programas deus andròs e com se n’èra pas pro, qui avè aqueths tocats de herralhaires que’s costejavan dab las mitralhaderas. Ac podossin har que m’estroçarén tots los andròs entà har passar las pèças e paupar beròi. A l’escadença que’n trobavi un, estrocicat peus lasèrs. Mes aqueth ser, tot que’m pareishó normau. Ne trobèi pas arren qui s’ac valè. Quauques interfacis a tornar calibrar e un andròs a largar. La costuma costumèra.

Que se’n tornèm tau D9, abans que ns’embrasèssi aquera puta d’auba. Tots los collègas qu’i èran aqueth còp. Lo comptatge hèit e los apèrs tornats a l’enterpaus, lo St¨n que’m gahè per las espatlas com ns’èram associats e que’m carregè au dèbe mei près. Acerà, lo cuu sus un maishant cuer de sintèsi, que hasom viéner sengles veires d’un cauhatripas sarrat. Que n’i avó shens qu’un abans que’m gahèssi lo hart. Que’n profieitèm tà parlar deu malh e de çò qu’avèm de manca entà’c tot har com cau. Que’ns planhom de tot haut o baish. Puish, hartat beròi, que’m desgahèi los cobdes de la talanquèra. Qu’ensagèi de m’arrosegar dinc au men clòt. Qu’enteni enqüèra l’andrò de servici desirejàns un bon dia. Quin con ! N’avè pas comprés enqüèra que tà nosautes, los manuaus, lo dia qu’èra la nueit e la nueit lo dia. Pr’aquò, ne’m brembi pas tròp deu camin que prenoi tà tornar tà casa.Quan soi nhascat que’n vadi atrevit.Que’m passegi per las carrèras en esperar trobar quauquarren que n’avori pas dejà vist. Mes tot qu’avè la medisha cara. Decebut, com de costuma, qu’ensagèi de’m brembar lo còdi deu men apartament, lo front contra lo metau de la pòrta. Qu’aví la baura grisa qui’s hasè vielha. Las miaças ne l’obrín pas e los tumats tampòc. Que’m caló dètz minutassas tà captar la mea cagada. Qu’estó bravolàs lo vesin de sofrir las meas conerias contra la soa entrada. D’aulhors, lo pish ne l’avè pas esmalit tampòc. Ne’m digó pas sonque d’anar a la pòrta vesia. Per eth qu’èra mea. Qu’aví un vesin deus charmants. Mes qu’èri tròp hart entà’u remerciar. Qu’èri mei ahrescat que lo honilh d’ua vielha puta. N’i avè pas sonque ua causa qui’m podè des·hartar : tu.

Daissar una responsa

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Cambiar )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Cambiar )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Cambiar )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Cambiar )

Connecting to %s