Tetralogia del postapocalipsi

Jan Cercamars (en espanhòl, l’original, Juan Buscamares) es una benda dessenhada que trapassa los limites de la fantasia postapocaliptica. En un planeta de sòmi, irreal, fantastic e tot desolacion, un òme o benlèu un mainat (aquò o aurà de descobrir lo legeire) racònta una istòria cruda, salvatge, ont la vida a pas cap valor e ont çò de melhor que li demora a l’umanitat es benlèu lo sòmi. Pauca causa mai.

En efièch, la benda dessenhada de Jan Cercamars (en francés tanben coneguda coma Jean Cherchemers) del chilen Felix Vega es una jòia del genre qu’es apareguda recentament en Euròpa. Maugrat que ja foguèt editada en Chile fa mai de 20 ans (1996) de blanc e negre, ara es estada considerada una capitada en lenga francesa, italiana, anglesa (Estats Units) e portuguesa (Brasil). La qualitat de las illustracions amassa amb una istòria tras qu’originala, fan de Jan Cercamars una òbra prigondament trabalhada, a nivèl estetic mas tanben literari. E es pr’aquò mai que recomandabla.

La violéncia dins Jan Cercamars es contunha mas pas per aquò laissa d’èsser una istòria interessanta. Aital, las aventuras de Jan, un òme – que benlèu es pas òme – e d’Aleluia dins un mond postapocaliptic ont res a pas sens son un polit exemple, encara uèi lo jorn, sus cossí pòdon èsser escritas d’istòrias d’aquel genre. Lo principal personatge, Jan Cercamars, cerca l’aiga, la mar, en tèrra e puèi cerca la tèrra en l’aiga – pr’amor qu’arriba la pluèja profetica e totes son sauvats in extremis en marchar a l’aire-. E doncas, que cèrca Jan Cercamars, l’aiga, la tèrra, lo fuòc o benlèu l’espèr ? Benlèu es aquò, pr’amor que demora dins una planeta ont ja i a pas mai d’esper ( la Tèrra ?) e ont l’umanitat sap pas mai perqué viu. Es una istòria postapocaliptica originala, amb de caracteristicas proprias.

2Las illustracions remembran totjorn de filmes de la quita tematica que Mad Max o encara de bendas dessenhadas mai o mens conegudas coma Òme (Hombre) del creador de l’Escòla Valenciana Jose Ortiz – e que publiquèt dins CIMOC, una mena de Bodoï espanhòla -. Mas la violència sens fin laissa pas veire un scenari d’amor, d’òdi e una recèrca prigonda dels sieus personatges – sustot Jan mas tanben la gojata Aleluia a travèrs del sieu amor lesbian- del vertadièr sens qu’es viure la vida o la mòrt. O se cal, benlèu, contunhar de viure en un mond sens cap sens.

D’illustracions subrebèlas

Quand una benda dessenhada recep de criticas que fan pas justícia, de còps, fòrçan l’aimant del genre a cercar la quita benda e veire se l’aproximacion , lo vejaire, del critic es pròche de la vertat o pas. Es pas lo cas de Jan Cercamars (que qualqu’unes an afirmat qu’es una benda dessenhada mediocra), un trabalh definit coma maissant, que caliá dublidar coma una benda de mai de l’epòca actuala. 
Pensem qu’aquò es pas real. Jan Cercamars a pas solament de subrebèlas illustracions mas que tanben a darrièr l’istòria un dels guions mai originals dels darrièrs tempses.

3L’istòria comença en tèrras chilenas, -es tanben un viatge a travèrs del temps a mai de la geografia e lo clima -. A l’epòca dels incas se fasián de sacrificis de mainats. E un pichon mainat es sepelit al som d’una nauta montanha nevada. Los incas consideravan aital que lo mainat començava un long viatge a un autre planeta, una autra tèrra, una autra dimension dins un autre temps.

E aquí comença l’istòria de Jan Cercamars pr’amor que – coma un pichon Prince de Saint-Exupery – torna nàisser dins un autre còrps que compren pas absoludament res del mond ont demora. Coneisserà Aleluia – una imatge que Felix Vega vòl tanben far un aumenatge a Serpieri (Druuna) maugrat que de manièra mai inocenta e luenhana-, una gojata que sa maire vend per d’aiga.

4Aleluia es temporalament lo solet esper de Jan Cercamars dins aquela planeta de la sèt, del desèrt, ont l’umanitat, perseguida, tua per d’aiga. A travèrs de quatre istòrias – l’aiga, l’aire, la tèrra e lo fuòc – lo legeire descobrirà pauc cha pauc perqué a visions dins un mond irreal e se l’umanitat merita subreviure. Al delà, d’autres personatges – la majoritat violents sens esper – coma Aleluia tanben coneisson d’autres – Mara es una autra gojata tanben mai que violenta mas enamorada d’Aleluia – que tanpauc sabon pas perqué vivon ne perqué mòren.

Geografia climatica postapocaliptica

Lo mond ont demora Jan Cercamars es un mond sens cap sens. I aguèt una apocalipsi fa temps – aquò que se’n parla pas – e los amics de Jan Cercamars (que solament ensajan de subreviure e pro) utilizan desparièrs veicúls a travèrs los quatre elements mai basics de la vida e tanben de la geografia. De camions, d’autobuses que vòlon, de vaissèls que menan un grop d’umans que sap pas perqué contunha de viure. Va plan, sabon que i aurà pluèja e doncas una giganta inondacion en tèrra, mas aquel es pas lo nuclèu central de l’istòria de Jan Cercamars.

Felix Vega es un autor de benda dessenhada chilen de qualitat, qu’a volgut tanben far de pichons aumenatges a d’autres autors que uèi los aimants del genre ja considèran classics : Katsuhimo Otomo (Akira) o Milo Manara o atanben l’argentin Horacio Altuna amb las sieunas desiradas femnas, qu’an fach d’illustracions qu’an traspassat ja totas las frontièras.

Jan Cercamars es, sustot, la fin d’un mond que mòr, pauc cha pauc, coma l’umanitat. Un mond ont i a pas mai natura ne d’aiga, ont solament a luòc la violéncia, la mòrt, l’inumanitat. En aquela planeta Mara e Aleluia descobrisson que s’agradan, que s’aiman. Lo quite personatge central, Jan Cercamars, anarà mai enlà de l’amor femenin – a sens aver de filhs dins aquel mond ? per sauvar l’umanitat. Pr’amor que l’istòria a tanben unas caracteristicas religiosas evidentas.

Jan Cercamars es pas realament un òme. Es pas l’umanitat a la recèrca de sens. Es quicòm de mai. O direm pas. Es una causa que lo legeire a de descobrir maugrat lo prètz actual de l’integral (30 €). Urosament encara uèi i an de bibliotècas que permeton l’aimant de benda dessenhada contunhar son viatge a travèrs del mond de la sciéncia-ficcion. E Jan Cercamars es, de segur, un episòdi mai dins aquel camin que poden pas laissar passar: l’umanitat, merita, maugrat tot, maugrat la violència, l’injusticia, la pauca evolucion, las epidèmias e los chaples jornalièrs se sauvar. Mas perqué ? Benlèu Jan Cercamars ne sap la responsa. Benlèu pas. Al legeire d’o descobrir.

Christian Andreu

5.jpg

Daissar una responsa

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Cambiar )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Cambiar )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Cambiar )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Cambiar )

w

Connecting to %s